بررسی ترکیبات ثانویه و اثرات فارماکولوژیکی گیاه دارویی خارمریم بر درمان اختلالات کبدی

بررسی ترکیبات ثانویه و اثرات فارماکولوژیکی گیاه دارویی خارمریم بر درمان اختلالات کبدیReviewed by بررسی ترکیبات ثانویه و اثرات فارماکولوژیکی گیاه دارویی خارمریم بر درمان اختلالات کبدی on Nov 15Rating: 5.0بررسی ترکیبات ثانویه و اثرات فارماکولوژیکی گیاه دارویی خارمریم بر درمان اختلالات کبدی بررسی ترکیبات ثانویه و اثرات فارماکولوژیکی گیاه دارویی خارمریم بر درمان اختلالات کبدی

دومین کنفرانس بین المللی گیاهان دارویی ، کشاورزی ارگانیک


نوبسندگان: 

1- سید عبدالمجید قاضی زاده هاشمی ، دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی دانشگاه آزاد شیروان

2-علی قادری، مدرس دپارتمان مهندسی تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی،دانشگاه فنی و حرفه ای استان خراسان رضوی ،ایران


چکیده 

کبــد مهمترین کارخانهی شیمیایی بدن است. این عضو با تولید صفرا کمک به هضم چربی ها نموده و بسیاری از سموم را ازروده ها دفع می کند. قدرت کبد برای انجام این اعمال مهم، اغلب تحت تاثیر مواد متعددی که روزانه انسان در معرض آنها قرار می گیرد به خطر می افتد.

گیاه خار مریم  Silybum marianum  در درمان پشتیبان بیماری های کبدی و اختلالات کیسه صفرا استفاده می گردد. این درحالی است که امروزه جدای از پیشینه ی تاریخی این گیاه به عنوان داروی محافظ کبدی، اثرات سودمند دیگرش در درمان بیماری های سایر اعضاء نیز شناسایی شده است. میوه گیاه خار مریم دارای فلاونوئیدهای گیاهی مهمی همچون سیلی بین، سیلی کریستین و سیلی دیانین است که در مجموع سیلی مارین نامیده می شوند و همگی دارای اثرات محافظت کننده ی کبدی می باشند. نقش سیلی مارین در درمان سیروز نیز با توجه به خواص فارماکولوژیکی همچون مهار مسیر لیپواکسی ژناز ۵، مهار تولید لوکوترین4B  ، خواص پاکسازی رادیکالهای آزاد و مهار فعالیت فاکتور نسخه برداری B   NF-Kappa قابل توجیه می باشد. درسال های اخیر محققین به صورت گستردهای به مطالعه ی داروهای گیاهی به عنوان جایگزینی برای درمان های شیمیائی پرداخت هاند. در مطالعه ای که در سال 2004 در بین بیماران هپاتیتC  مزمن در آمریکا انجام شد، شایع ترین داروی گیاهی مورد استفادهی این بیماران سیلی مارین گزارش شده است. در مطالعه ای که در فنلاند انجام گرفت، پس از گذشت ۴ هفته از مصرف داروی سیلی مارین در بیماران، مقادیر آنزیم های AST و ALT کاهش قابل ملاحظهای داشت و در مطالعات بافت شناسی هم، روند ترمیمی یاختهای کاملا مشخصی ، دیده شد. درمطالعات حیوانی نیز، سیلیمارین در مقابل سموم مختلف کبدی ناشی از داروهای هپاتو توکسیک ،اثرات محافظتی خود را برروی یاخته های این بافت نشان داده است.


واژگان كلیدی:

خارمریم، اختلالات کبدی، ترکیبات ثانویه